Lepiej zapobiegać niż leczyć!

Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków jest najczęściej występującym w populacji zaburzeniem rytmu serca. Polega na nieskoordynowanej aktywacji przedsionków serca, występującej >350 razy na minutę, połączonej z prawidłową, zwolnioną lub przyspieszoną, najczęściej niemiarową czynnością skurczową komór serca. Może mieć formę napadową, kiedy to arytmia pojawia się nagle, często w związku z określoną wykonywaną przez pacjentów czynnością, lub formę przetrwałą, gdy niemiarowa praca przedsionków występuje stale. Migotanie przedsionków sprzyja powstawaniu skrzeplin wewnątrz samych przedsionków serca. Skrzepliny takie mogą przemieszczać się obwodowo, trafiając do mniejszych naczyń krwionośnych, na przykład w mózgu, gdzie mogą być przyczyną udaru mózgu.

Objawy choroby

Według European Heart Rhythm Association objawy dzieli się według 4-stopniowej skali:

  • I – brak odczuwania objawów,
  • II – objawy łagodne, nieupośledzające codziennego funkcjonowania,
  • III – objawy ciężkie, ograniczające codzienną aktywność,
  • IV – objawy uniemożliwiające codzienne funkcjonowanie.


Niezależnie od nasilenia objawami migotania przedsionków mogą być:

  • uczucie kołatania serca,
  • napadowe pocenie,
  • osłabienie tolerancji wysiłku,
  • omdlenia,
  • duszność,
  • zawroty głowy.


Sposoby leczenia

Leczenie doraźne napadu migotania przedsionków
– obejmuje przywrócenie zatokowego rytmu serca przez leczenie farmakologiczne lub kardiowersję elektryczną, czyli przywrócenie prawidłowego rytmu serca za pomocą prądu elektrycznego.

Leczenie przewlekłe przetrwałego migotania przedsionków – obejmuje dwie strategie. Pierwsza polega na przywróceniu rytmu zatokowego i jego utrzymaniu za pomocą leków antyarytmicznych; druga to pozwolenie na utrwalenie się migotania przedsionków i kontrola częstości rytmu komór. Obie strategie mają porównywalną skuteczność względem ryzyka zgonu i udaru mózgu. Nie udało się do tej pory udowodnić wyższości którejkolwiek z nich.

Leczenie inwazyjne – polega na przezskórnym lub chirurgicznym zniszczeniu miejsca w sercu odpowiedzialnego za powstawanie nieprawidłowych impulsów elektrycznych powodujących migotanie przedsionków.

W każdym przypadku bardzo ważna jest profilaktyka zakrzepowo-zatorowa przeciwdziałająca powstawaniu przede wszystkim udarów mózgu. Zależnie od profilu ryzyka pacjenta obejmuje ona stosowanie pod kontrolą INR doustnych antykoagulantów, takich jak acenokumarol lub warfaryna, nowych leków przeciwkrzepliwych, takich jak dabigatran i riwaroksaban, lub w określonych sytuacjach kwasu acetylosalicylowego. W przypadku tej terapii niezmiernie ważne jest dokładne stosowanie się do zaleceń lekarza, regularne przyjmowanie leków i kontrolowanie dawek.

ZAPAMIĘTAJ! Nie lekceważ migotania przedsionków – może być ono przyczyną udaru mózgu. Profilaktyka zakrzepowo-zatorowa jest bardzo ważnym elementem leczenia tej groźnej arytmii.

Piśmiennictwo:
Camm AJ, Lip GY, De Caterina R., et al. 2012 focused update of the ESC Guidelines for the management of atrial fibrillation: an update of the 2010 ESC Guidelines for the management of atrial fibrillation. Developed with the special contribution of the European Heart Rhythm Association. Eur Heart J. 2012;33:2719-2747.

 dr n. med. Filip M. Szymański


 

Video Porady kardiologa

Czy wiesz że ...

  • 32%
  • Osoba paląca <50
  • Wysokie stężenie